De Bachdag door de ogen van Simone, bestuurslid Bachdag
Verwachtingsvol spring ik op mijn fiets naar de stad. Het regent maar wat geeft dat, ik ben op weg naar de Bachdag Amersfoort! We hebben lang naar deze dag toegeleefd, nu is dan zover.
Bij binnenkomst in de Mannenzaal word ik vriendelijk welkom geheten en vanachter een deur die op een kier staat hoor ik vioolklanken. Ik ga zitten en wacht af. Dan komt Lisanne Soeterbroek op. Ze legt uit dat ze twee lessenaars heeft. Achter eentje zal ze stukken van Bach spelen, achter de andere stukken van componisten geïnspireerd door hem. De minuten daarna luistert de zaal ademloos. Ik krijg kippenvel als ze een weelderig klinkend stuk van Bach opvolgt met mysterieuze muziek van Stravinsky. Ik waan me in herfstachtige bossen en voel me ergens diep van binnen geraakt. Na een staande ovatie door naar de Kloosterkapel.
Nieuwsgierig want hier ben ik nog nooit geweest. En dat is nou juist zo bijzonder aan deze dag. Oude bezielde monumenten openen hun deuren voor prachtige muziek en een moment van beleven. En dat zo laagdrempelig mogelijk. De kloosterkapel is groter dan ik dacht en afgeladen vol. Er is nog een plek aan de voeten van een beeld. Ik strijk neer en geniet van Jesu, meine Freude. Mijn collega zingt in het koor Capella Amersfoort en appt later dat ze me zag zitten aan de voeten van Maria, dat was dus het beeld waar ik tegenaan geleund zat. Het was bijzonder mooi.
Om twee uur stap ik binnen bij de Sint Franciscus Xaveriuskerk. Wat een prachtige kerk met de warme gele ramen en kroonluchters. Ik zit vlak bij het podium en geniet van hoe de musici genieten. Ze doorleven de muziek, staan swingend of fronsend te performen. Ik vergeet de appeltaart en ben helemaal in het moment. Als ik een appeltaartje heb ga ik bij een kleine jongen en zijn ouders staan. Hij smult van de taart en vindt het een leuke dag. Ze moeten wel snel door want er zal vast een rij staan bij de deur waar ze naar binnen willen.
Op weg naar huis stap ik nog even bij Observant binnen. De warmte slaat uit de zaal waar veel mensen komen luisteren naar de Big Band on the Move met Bach meets jazz. Ook weer afgeladen vol. Ik vind een plekje tegen de achterwand en word vervolgens gevuld met warme klanken van de instrumenten en stem van een zangeres. Het voelt of ik even op adem kom. Dan naar huis en na een korte tussenstop op naar het slotakkoord.
Ik ben verrast en compleet verbijsterd. Wat een slot van een prachtige dag! Wat een synergie van het St. Joris Kamerkoor, het AJO en achter de vleugel Thijs Borsten met zijn flamenco-ensemble in de zaal!! Ik heb kippenvel als Erbarme dich klinkt, en alle musici en hun muziek bij elkaar komt en tot grote hoogte stijgt. Wat een prachtig geheel. De flamencogitaar prikkelend, het orkest vertragend en dragend, het koor fluweelzacht erdoorheen geweven, de prachtige stem van de zangeres, en dan de danseres die het geheel afmaakt, verrijkt. Iedereen die ik spreek is verrukt. Met dank aan de vele vrijwilligers is het opnieuw gelukt om kerkelijk erfgoed, monumenten van de stad in combinatie met klassieke muziek te ontsluiten. Op naar een nieuwe editie over twee jaar. Ik zie er naar uit!
Simone Spijker, bestuurslid Stichting Bachdag Amersfoort